یه داستان دوست داشتنی از یه نویسنده دوست داشتنی خوندم، گذاشتم تا شما هم از این اثر مینیمال لذت ببرید:
پاكتها
ريموند كارورترجمه: مصطفي مستور
يكي
از روزهاي گرم و مرطوب است. من از پنجرهي اتاقام در هتل ميتوانم بيشتر
قسمتهاي شهر ميدوسترن(1) را ببينم. ميتوانم چراغهاي بعضي ساختمانها را
كه روشن ميشوند، دود غليظي را كه از دودكشهاي بلند بالا ميروند،
ببينم. كاش مجبور نبودم به اين چيزها نگاه كنم.
ميخواهم داستاني
را براي شما نقل كنم كه سال قبل وقتي توقفي در ساكرامنتو داشتم، پدرم
برايم تعريف كرد. مربوط به وقايعي است كه دو سال قبل از آن پدرم را درگير
كرده بود. آن موقع هنوز او و مادرم از هم طلاق نگرفته بودند.
من
كتاب فروشام .....
ادامه مطلب
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387ساعت 23:4  توسط تاریخ سینما
|
آشنایی با گونههای شخصیتی ..... شخصیت واژهای است که اغلب هنگام توصیف خود و دیگران آن را به کار میبریم و همگی معتقدیم که معنی آن را میدانیم. شاید واقعا چنین باشد. یک روانشناس پیشنهاد میکند اگر زمانی که واژه «من» را به کار میبریم، اگر مقصود خود را از آن بدانیم میتوانیم نظر خوبی درباره معنی شخصیت داشته باشیم.
وقتی واژه من را به کار میبرید در اصل همه چیز را درباره خودتان جمعبندی میکنید: تمایلات و عدم تمایلات، محاسن و ترسها، قوتها و ضعفهایتان، واژه «من» همان چیزی است که شما را به عنوان یک فرد، فردی مجزا از دیگران تعریف میکند. در تلاش برای تعریف دقیقتر کلمه میتوانیم به منبع آن نگاهی داشته باشیم. شخصیت از واژه لاتین پرسونا به معنی نقاب که به وسیله هنرپیشهها در نمایشها به کار میرفت، مشتق شده است. ساده است اگر ملاحظه بکنیم که چگونه پرسونا برای اشاره به حالت ظاهری به کار میرفت؛ یعنی حالتی که به مردم اطرافمان نشان میدهیم. به یقین وقتی از شخصیت صحبت میکنیم بیش از اینها را در نظر داریم. ما میخواهیم بسیاری از ویژگیهای یک شخص را کامل بدانیم. یعنی یک کلیت یا مجموعهای از ویژگیهای متفاوت که فراتر از خصوصیات ظاهری جسمی است؛ البته شخصیت ثابت و غیرقابل تغییر نیست، بلکه با توجه به موقعیت میتواند تغییر یابد. روانشناسان نیز شخصیت را مجموعهای از ویژگیهای منحصر به فرد و با دوام که در پاسخ به موقعیتهای متفاوت ممکن است تغییر یابد، تعریف کردهاند.
وظیفهشناسها به اصول اخلاق پایبند هستند و ....
ادامه مطلب
+
نوشته شده در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 14:21  توسط تاریخ سینما
|

فیلم حکم مرگ به کارگردانی جیمز وان(کارگردان اره1) فیلمیست در ژانر انتقامی(revenge) و در زیر ژانر پلیس خودخوانده. ژانری که همین چند ماه اخیر شاهد دوفیلم از آن بودیم (Brave One – Death Sentence). که البته هیچکدوم فیلم های خوبی برای احیای این ژانر محبوب دهه هفتادی نبودند.
فیلم اقتباسی از قسمت دوم رمان آرزوی مرگ (Wish Death) است که هالیوود دست کم 30 سال در تلاش خرید حق رایت آن از برایان گارفیلد (نویسنده کتاب) بود.
فیلم درباره ....
منبع: وبلاگ معرفی فیلم http://imovie.persianblog.ir/
ادامه مطلب
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 23:40  توسط تاریخ سینما
|

|
ترجمه؛ الهام طهماسبي؛ براي همراهي با تارانتينو در تماشاي ششمين فيلمش (که آن را مثل موشکي به هوا فرستاده است)، بايد به شروع کار فيلمسازي او در 15 سال پيش برگرديم. با نمايش اولين فيلم تارانتينو بر پرده سينما، منتقدان استعداد هنري آشکار او را متاثر از «ژان لوک گدار» و «فاکسي براون» (به يک اندازه) دانستند (و البته اين چندان مستدل نيست و در صحت آن جاي ترديد وجود دارد).
ادامه مطلب
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386ساعت 13:27  توسط تاریخ سینما
|
نوشته : دانيل وستون
ترجمه: بهرام صفريراد
در سينما، پست مدرنيزم جنبشي استكه ميخواهد سنتكهنه و سخت، ارزشهاي تئوريك غني كلاسيك و موضوعات عقلاني را بشكند. به سختي ميتوان سينماي مدرن را از سينماي پست مدرن تشخيص داد: ما ميتوانيم اذعانكنيمكه تمام توليدات سينماتوگرافي در قرنگذشته پست مدرن به نظر مي آيد و بعد ما ميتوانيم برگرديم به تجزيه و تحليل خودمان از مبارزه ادورنو و هورك هايمر درباره فرهنگ برتر و فرهنگ پست. ادامه مطلب
+
نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386ساعت 19:43  توسط تاریخ سینما
|
|